Kazachstan - wielka podróż w dzikie ostępy i tradycje nomadów

Trasa z Warszawy do Ałmaty będzie obsługiwana przez samoloty Boeing 737 MAX 8. Czas lotu z Warszawy do Ałmaty wyniesie około 6,5 godziny, a w drodze powrotnej będzie o około godzinę dłuższy. W sezonie letnim loty do Ałmaty będą odbywać się cztery razy w tygodniu: we wtorki, czwartki, soboty i niedziele. W sezonie zimowym w poniedziałki, środy i piątki.

Kazachstan - kraj o powierzchni 2,7 mln km2, położony w Azji Środkowej na historycznym Jedwabnym Szlaku - rozciąga się od Morza Kaspijskiego po góry Tien-szan. Klimat jest umiarkowany, suchy i kontynentalny z długim, gorącym latem i mroźną zimą.

Dziewiąty pod względem wielkości kraj na świecie zamieszkuje trochę ponad 20 milionów mieszkańców, co sprawia, że poza największymi metropoliami - jak obecna stolica Astana czy Ałmaty - kraj jest dziewiczy, turystycznie "niezadeptany", za to z bogatym dziedzictwem historycznym i kulturowym.

Ałmaty była pierwszą stolicą Kazachstanu po uzyskaniu przez ten kraj niepodległości 16 grudnia 1991 r. W 1997 r. stolica została przeniesiona do położonej centralnie Astany, ale Ałmaty pozostała największą metropolią Kazachstanu i głównym ośrodkiem przemysłowym, kulturalnym i naukowym.

Dziś miasto to wielokulturowy tygiel, w którym mieszają się wpływy i estetyki ze środkowoazjatyckiego stepu, Dalekiego Wschodu, Rosji i Europy.

Miasto Ałmaty powstało w 1854 r. jako położona na trasie Jedwabnego Szlaku rosyjska twierdza Wierny, wokół której zaczęła wyrastać osada. W 1867 r. osada uzyskała prawa miejskie, a w 1921 r. zmieniono nazwę na Ałma-Ata.

Dzisiejsza nazwa Ałmaty oznacza "Ojciec jabłek" i wywodzi się od dzikich jabłoni z gatunku Malus sieversii, porastających okoliczne wzgórza. Jabłko jest ważnym symbolem Ałmatów. Pojawia się w wielu dekoracjach, m.in. fontannie w kształcie jabłka na wzgórzu Kok Tobe, która - jak głosi legenda - spełnia życzenia.

Park Narodowy Ile-Alatau, położony w górach Tien-szan, rozciąga się na powierzchni ponad 200 tys. hektarów i charakteryzuje się różnorodnością ekosystemów oraz bogatą florą i fauną. Park zamieszkują rzadkie i zagrożone gatunki: leopard śnieżny, koń Przewalskiego czy orzeł przedni.

Ile-Alatau oferuje szlaki turystyczne od łatwych tras spacerowych po wielodniowe wędrówki. Najciekawsze trasy prowadzą do wodospadu Wielki Ałmaty, z którego roztacza się widok na znajdujące się na wys. ok. 2500 m. n.p.m. Wielkie Jezioro Ałmatyńskie. Tektoniczne jezioro jest zasilane przez lodowce górskie, co sprawia, że woda zachowuje intensywnie turkusowy kolor.

Turyści wędrują także do trzech kaskadowych Jezior Kolsai z zatopionym lasem świerków, a także do imponującego Kanionu Temirlik, którego pionowe, wyrzeźbione przez erozję rzeczną ściany przyciągają miłośników wspinaczki górskiej.

Na terenie Parku, zaledwie 21 km od miasta Ałmaty, znajduje się także czynny od listopada do kwietnia ośrodek narciarski Shymbulak z 9 wyciągami i 20 kilometrami tras zjazdowych (4 km niebieskich, 10 km czerwonych i 6 km czarnych), położonych na wysokości między 2260 a 3180 m n.p.m.

170 kilometrów od Ałmaty można zobaczyć petroglify Tamgaly - miejsce, w którym koczownicy z epoki brązu odprawiali rytuały. Tamgaly to ogromna galeria na świeżym powietrzu z ponad 5 tys. wykutych w skałach figur, które odzwierciedlają wczesną duchowość i kosmologię stepu: bogów z głowami w kształcie słońca, myśliwych i zwierząt.

Kolejne znaczące odkrycie dotyczące wczesnych cywilizacji Kazachstanu znajduje się w miejscowości Esik, na wschód od Ałmaty. W 1969 roku archeolodzy odkryli słynnego Złotego Człowieka w kurhanie Saka, który stał się narodowym symbolem niezależności i dumy. Oryginalna złota zbroja jest obecnie przechowywana w Muzeum Narodowym Kazachstanu w Astanie, a jej repliki są eksponowane w całym kraju.

Turystów zachwyci również tradycyjna kuchnia kazachska na bazie dań z baraniny, koniny i produktów mlecznych. Serwując mięso, gospodarze dbają o to, aby najlepsze kawałki trafiały do honorowych gości.

Jeśli chodzi o napoje, Kazachowie tradycyjnie piją sfermentowane mleko klaczy (kumys), mleko wielbłądzie (shubat), mleko krowie (airan) i herbatę. Szczególne miejsce w kazachskiej kulturze zajmują ceremonie herbaciane, które regulują specjalne zasady etykiety.