W Londynie znajduje się najstarsza podziemna stacja metra na świecie

W latach 30. XX wieku stacja została zmodernizowana poprzez połączenie trzech odrębnych stacji, co usprawniło funkcjonowanie rozrastającej się sieci metra w Londynie.

Perony Baker Street są ze sobą połączone, co umożliwia sprawną wymianę pasażerów między liniami, a odległości między nimi, na przykład między peronami Jubilee i Bakerloo w kierunku południowym, są niewielkie.

Ta organizacja przestrzeni sprawia, że stacja jest jednym z najbardziej ruchliwych węzłów przesiadkowych w londyńskim metrze.

Część peronów, od jednego do czterech, została odnowiona w latach 20. XX wieku, natomiast perony od ósmego do dziesiątego zachowały elementy z 1906 roku.

W kolejnych latach infrastruktura była dostosowywana do obsługi nowoczesnych, wydłużonych pociągów typu S Stock.

Pomimo swojego znaczenia i rozmiaru, stacja Baker Street nie jest najruchliwszą stacją w całym systemie metra. Znana jest także pod przydomkiem "Katedra" ze względu na charakterystyczne łuki w architekturze.

Niektóre części stacji, zamknięte dla publiczności od 1945 roku, są celem specjalnych wycieczek.