Polska staje się jednym z kluczowych partnerów Norwegii w Europie

Profesor uniwersytetu OsloMet skomentował w ten sposób wspólne wystąpienie obu przywódców. Tusk i Stoere ogłosili w poniedziałek sformalizowanie strategicznej współpracy Polski z Norwegią i rozszerzenie jej poza kwestie bezpieczeństwa.

Zdaniem badacza, relacje polsko-norweskie od lat mają solidne podstawy gospodarcze. Polska jest piątym pod względem wielkości rynkiem eksportowym dla Norwegii i największym europejskim odbiorcą norweskich owoców morza. W Polsce działa około 400 norweskich firm, zatrudniających 200 tys. osób.

"Polska to ogromny rynek dla Norwegii. Nie, tylko jeśli chodzi o dostarczany rurociągiem Baltic Pipe gaz, ale o wiele innych sektorów: branżę zbrojeniową, technologiczną, spożywczą" - podkreślił Holm-Hansen.

Ekspert zwrócił uwagę, że z perspektywy Oslo Polska jest dziś jednym z kluczowych państw Unii Europejskiej i zdecydowanie najważniejszym państwem Europy Środkowo-Wschodniej. Jako piąty pod względem wielkości kraj UE realnie kształtuje kierunek unijnych decyzji, szczególnie w obszarze bezpieczeństwa, polityki wschodniej i wsparcia dla Ukrainy - wyliczył politolog.

Zaznaczył, że chociaż Norwegia pozostaje poza UE, pogłębia współpracę ze Wspólnotą, do czego potrzebuje bliskich partnerów, którzy mają rzeczywisty wpływ na unijną politykę.

"Jeżeli Islandia zdecyduje się na wstąpienie do Unii, w Europejskim Obszarze Gospodarczym, który definiuje naszą współpracę z UE, pozostanie tylko Norwegia i Liechtenstein. Dlatego strategiczne partnerstwo z Polską jest tak ważne" - ocenił.

Holm-Hansen uzupełnił, że ta współpraca ma również wymiar bezpieczeństwa. Polska odgrywa istotną rolę we wsparciu Ukrainy i w kształtowaniu polityki wschodniej UE. Norwegia, która w tym roku przekaże Ukrainie 85 mld koron (blisko 32 mld zł), widzi w Warszawie ważnego sojusznika w utrzymaniu jedności Zachodu.

"Utrzymanie NATO i wsparcie dla Ukrainy to ogromny priorytet dla obu krajów" - podkreślił ekspert.

Joern Holm-Hansen jest profesorem politologii na uniwersytecie OsloMet. Specjalizuje się w analizie polityki państw Europy Środkowo-Wschodniej, w tym Polski, Rosji i Ukrainy, a także w zagadnieniach współpracy międzynarodowej i wsparcia demokratyzacji.