Brytyjska skarbówka pod ostrzałem krytyki. HMRC nie wie, ile podatków płacą miliarderzy
Choć miliarderów w UK jest stosunkowo niewielu, a ich wkład w budżet państwa jest znaczący, komisja parlamentarna stwierdziła, że HMRC "nie wie, ilu miliarderów płaci podatki w UK ani ile w sumie wnoszą". Dodano, że urząd "może i musi" zrobić więcej, aby dokładnie określić, ile podatków płacą najbogatsi.
To poważne ostrzeżenie pojawia się w czasie, gdy posłowie Partii Pracy naciskają na ministrę finansów Rachel Reeves, by w jesiennym budżecie wprowadziła podatek od wartości majątku, potrzebując miliardów funtów z dodatkowych podatków lub cięć wydatków, by spełnić własne zobowiązania fiskalne.
Po rezygnacji rządu z planowanych cięć zasiłków – co kosztuje budżet 5 mld funtów rocznie – wielu posłów twierdzi, że to najbogatsi powinni ponieść ciężar wyrównania deficytu.
Były lider Partii Pracy Lord Kinnock poparł pomysł wprowadzenia 2-proc. podatku od majątku przekraczającego wartość 10 milionów funtów, twierdząc, że mógłby on przynieść nawet 11 miliardów funtów rocznie.
Szef Partii Pracy Keir Starmer nie wykluczył takiej opcji, co budzi obawy przed ucieczką superbogaczy z UK. Analiza firmy New World Wealth pokazała, że w ciągu ostatnich dwóch lat kraj opuściło 18 miliarderów – więcej niż jakiekolwiek inne państwo.
Raport PAC wywołał reakcję wśród posłów domagających się podatku majątkowego. Natomiast organizacja Tax Justice UK stwierdziła, że wnioski PAC podważają zaufanie publiczne do systemu podatkowego.
PAC wskazała, że HMRC mogłoby korzystać m.in. z listy najbogatszych "The Sunday Times Rich List" oraz sztucznej inteligencji, by lepiej badać majątki i aktywa miliarderów.
Wezwano też HMRC do opublikowania planu zwiększania wpływów podatkowych od najbogatszych, zarówno w kraju, jak i za granicą.
Brytyjska skarbówka przyznała, że nie zbiera danych o majątku podatników – gromadzi jedynie informacje niezbędne do administrowania systemem podatkowym, zgodnie z brytyjskim prawem.
Dodano, że HMRC może zrobić znacznie więcej, by skutecznie oceniać ryzyko i docierać do najbogatszych, zwłaszcza poprzez lepsze wykorzystanie danych, technologii i zatrudnianie specjalistów z zakresu zarządzania majątkiem.
