Startling map shows number of London rough sleepers facing Christmas on the streets

Wśród osób nocujących na ulicach we wrześniu, 37% było bezdomnych od dłuższego czasu, podczas gdy 31% dopiero niedawno znalazło się na ulicy. Zdecydowaną większość stanowili mężczyźni (81%) oraz osoby pochodzące z Wielkiej Brytanii (78%). 

Dane regionalne pokazują, że największy roczny wzrost liczby osób bezdomnych - o 41% - odnotowano w północno-wschodniej Anglii. Dla porównania, liczba osób bezdomnych na ulicach Londynu spadła o 5%.

Mimo to bezdomność w Londynie jest znacznie bardziej powszechna – we wrześniu naliczono tam 2 195 osób bez dachu nad głową, w porównaniu do 317 na północnym wschodzie kraju.

Chociaż bezdomność zazwyczaj występuje częściej w miastach, statystyki pokazują też wyraźny podział na linii północ-południe. Wskaźnik bezdomności ulicznej – liczba osób śpiących na ulicach w stosunku do liczby mieszkańców – jest znacznie wyższy w Londynie i na południu niż w reszcie Anglii.

We wrześniu w Londynie przypadało 24 osoby bezdomne na 100 000 mieszkańców. W południowo-zachodniej Anglii wskaźnik wynosił 19, a w południowo-wschodniej 16. Wskaźniki w innych regionach były znacznie niższe: West Midlands – 11, North East – 12, North West – 13.

Jeśli chodzi o obszary miejskie, najwięcej osób bezdomnych odnotowano w Westminsterze z liczbą 509 we wrześniu. Kolejne miejsca zajęły: Camden (188), Bristol (178), Liverpool (161) i Leeds (146).

Poza Londynem najwyższy wskaźnik bezdomności ulicznej miało Eastbourne – w tym nadmorskim miasteczku przypadało 66 osób bezdomnych na 100 000 mieszkańców, co oznacza, że jedna osoba na 1 511 mieszkańców spała na ulicy. Następne były Gloucester – 65 na 100 000, Hastings – 61, Reading – 49 i Southend-on-Sea – 49.

Centrum Sprawiedliwości Społecznej (Centre for Social Justice - CSJ) wezwało rząd do wdrożenia modelu Housing First – strategii, która oferuje osobom bezdomnym natychmiastowe, stałe mieszkanie oraz kompleksowe wsparcie.

Raport CSJ wykazał, że model "Housing First" jest "trzy i pół raza skuteczniejszy w zapewnianiu ludziom stałego zakwaterowania niż tradycyjne programy pomocy bezdomnym".

CSJ szacuje, że program "Housing First" mógłby pomóc 5 571 osobom w wyjściu z bezdomności do roku 2029/30.

Szacuje się, że z każdego 1 funta zainwestowanego w tę inicjatywę podatnicy mogliby odzyskać nawet 2 funty dzięki oszczędnościom w takich obszarach, jak opieka zdrowotna, pomoc osobom bezdomnym, zakwaterowanie tymczasowe i system wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych.