Poznaj historię por. Bohdana Andersa - polskiego lotnika z czasów II wojny światowej

Email o takiej treści dotarł do naszej redakcji, zaintrygowanej wyjątkowym hobby pana Dekhane, który postanowił przybliżyć Polakom sylwetkę porucznika Bohdana Andersa. Jak twierdzi sam autor poniższego artykułu, historia tego lotnika prawdopodobnie nigdy nie została opisana w żadnej publikacji, co tym bardziej skłoniło nas do zainteresowania tym tematem.

A kim jest autor poniższego artykułu? 

John Dekhane (zdj. obok, fot. idahocapitalsun.com) to brytyjski niezależny pisarz, publicysta oraz pasjonat historii II wojny światowej, który zyskał uznanie dzięki bezinteresownemu przywracaniu pamięci o zapomnianych bohaterach wojennych.

Urodził się w Paryżu, a obecnie mieszka i tworzy na Lazurowym Wybrzeżu we Francji, gdzie zawodowo jest związany z organizacją sportową w Monako. Jego poruszające teksty biograficzne publikowane są w mediach na całym świecie. Pisze m.in. dla amerykańskiego The Armenian Weekly, kanadyjskiego The StarPhoenix, brytyjskiego South London Press czy południowoafrykańskiego IOL.

Zanim zaczął pisać, Dekhane przez ponad dekadę osobiście odnajdywał i odkupywał w Europie osobiste pamiątki po żołnierzach (głównie amerykańskich) – takie jak nieśmiertelniki, listy czy elementy umundurowania.

HISTORIA PORUCZNIKA BOHDANA ANDERSA: POLSKIEGO LOTNIKA Z CZASÓW DRUGIEJ WOJNY ŚWIATOWEJ

Podczas II wojny światowej Polska została brutalnie napadnięta i poddana okupacji, a jej miasta obrócono w popiół. Nazistowskie Niemcy niszczyły budynki, domy i ludzkie istnienia – ale nigdy nie złamały ducha, odwagi ani niezłomności narodu polskiego. Tysiące młodych Polaków walczyło do ostatniego tchu w obronie ojczyzny, a ci, którzy przetrwali, z niezachwianą determinacją kontynuowali walkę na uchodźstwie.

Wśród tych, którzy odmówili kapitulacji, był porucznik Bohdan Anders.

Urodzony 27 lutego 1915 roku w Poznaniu, Bohdan Anders dorastał w duchu głębokiej miłości do ojczyzny i poczucia obowiązku, które miały zdefiniować jego krótkie życie. Patriotyczny duch i niezłomne zaangażowanie doprowadziły go do wstąpienia do Polskich Sił Powietrznych, gdzie szkolił się w prestiżowej Szkole Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Ukończył ją w 1939 roku, plasując się na 82. pozycji w swojej klasie.

1 września 1939 roku Anders stał się naocznym świadkiem bezwzględnej inwazji nazistowskich Niemiec na Polskę – wydarzenia, które zapoczątkowało globalny konflikt i wystawiło na próbę odporność narodu polskiego. W całym kraju zwykli mężczyźni i kobiety walczyli z nadzwyczajną odwagą w obliczu przytłaczającej przewagi wroga, opierając się – tak długo, jak to było możliwe – potężnej niemieckiej machinie wojennej.

Jako dumny członek 132. Eskadry Myśliwskiej 3. Pułku Lotniczego, Anders brał udział w walce o przetrwanie Polski i 11 września zestrzelił niemiecki bombowiec Heinkel He 111. Po rozbiciu jednostki przedarł się do oblężonej stolicy. W nocy z 25 na 26 września, tuż przed kapitulacją Warszawy, dokonał niezwykłego wyczynu: wystartował z pola mokotowskiego lekkim samolotem treningowym PZL-5, holując za sobą dwa szybowce.

Mimo ostrzału i ogromnego ryzyka, zdołał bezpiecznie przelecieć na Węgry, a stamtąd do Francji, gdzie kontynuował walkę z siłami wroga, jednocześnie rozwijając swoje umiejętności lotnicze u boku pilotów alianckich. Rozpoczął zaawansowany trening w Centrum Szkolenia Lotnictwa Myśliwskiego (Centre d’Instruction d’Aviation de Chasse) w Montpellier.

Szybkie postępy wojsk niemieckich zmusiły jednak Andersa, podobnie jak wielu innych, do szukania schronienia po drugiej stronie kanału La Manche, z niezmiennym postanowieniem dalszej walki o wolność.

W Wielkiej Brytanii Anders znalazł nowy dom w strukturach Royal Air Force. Został przydzielony do legendarnego Dywizjonu 303 im. Tadeusza Kościuszki – jednostki słynącej z niezwykłego męstwa i skuteczności podczas bitwy o Anglię. Wykonując liczne loty bojowe, Anders i jego towarzysze stworzyli potężną tarczę, broniąc nieba swojej nowej ojczyzny i zadając potężne ciosy nazistowskim Niemcom.

W późniejszym czasie Anders został przeniesiony do 316. Dywizjonu Myśliwskiego "Warszawskiego". 1 kwietnia 1941 roku, lecąc w parze z por. Aleksandrem Gabszewiczem, zestrzelił kolejnego Heinkla He 111. Było to oficjalnie pierwsze zwycięstwo powietrzne w historii całego Dywizjonu 316. 

Jego obiecująca kariera została nagle przerwana 2 czerwca 1941 roku. Podczas wykonywania lotu służbowego na lekkiej maszynie treningowej Miles Magister (nr R1838) z lotniska RAF Pembrey, pilot wleciał w gęstą mgłę. Straciwszy orientację, zaczepił o linę balonu zaporowego w okolicy Newport (Walia) i zginął na miejscu w wieku zaledwie 26 lat.

Polski bohater spoczywa obecnie na cmentarzu przy kościele św. Illtyda w Pembrey, położonym w malowniczej i spokojnej okolicy hrabstwa Carmarthenshire w południowej Walii. Leży u boku sześciu innych polskich lotników, którzy również oddali życie w imię wolności. Setki kilometrów od domu pozostają na zawsze zjednoczeni w cichej pamięci i wiecznym odpoczynku. Jego nazwisko widnieje także na słynnym Pomniku Lotników Polskich w Northolt w Londynie.